به گزارش مشرق، حدود ۳۰۰ کیلومتر از ساحل بوشهر به سمت جنوب‌غرب، پایگاه نظامی جفیر در بحرین قرار دارد؛ پایگاهی که میزبان فرماندهی مرکزی و ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکاست و به‌عنوان یکی از مهم‌ترین ابزارهای نظامی واشنگتن در غرب آسیا شناخته می‌شود.

این پایگاه به آمریکا امکان می‌دهد در کوتاه‌ترین زمان به تحولات دریایی منطقه واکنش نشان دهد و بر تجارت دریایی نظارت داشته باشد.

همچنین؛ استقرار هشتمین مرکز آمادگی نیروی دریایی، فرماندهی نیروهای تفنگداران دریایی در منطقه سنتکام، سوله‌های تعمیر و نگهداری شناورهای سرنشین‌دار و بدون‌سرنشین و نیز زیرساخت‌های گسترده لجستیکی، ارتباطی و پشتیبانی، جفیر را به مرکز اصلی فرماندهی و پشتیبانی دریایی آمریکا در خلیج فارس تبدیل کرده است.

استقرار ناوگان بدون‌سرنشین و شبکه فرماندهی هوشمند

از سال ۲۰۲۱ نیز با تأسیس ناوگان شناورهای بدون‌سرنشین دریایی، جفیر به محل استقرار انواع قایق‌های بدون‌سرنشین مجهز به هوش مصنوعی تبدیل شد؛ شناورهایی که در قالب یک شبکه یکپارچه هدایت می‌شوند.

پایگاه جفیر همچنین با بهره‌گیری از شبکه ارتباطات الکترونیکی، تمامی تحرکات نظامی آمریکا در منطقه را مدیریت می‌کند.

رادارهای هشداردهنده این پایگاه وظیفه تأمین پوشش هوایی برای حفاظت از ناوهای هواپیمابر آمریکا را بر عهده دارند و یک سامانه پدافندی پاتریوت نیز برای حفاظت از دارایی‌های نظامی آمریکا در این پایگاه مستقر است.

چرا جفیر در فهرست اهداف ایران قرار گرفت؟

همین ویژگی‌ها موجب شد پایگاه جفیر از نخستین روزهای جنگ تحمیلی سوم در فهرست اهداف ایران قرار گیرد تا توان فرماندهی، آفندی و پدافندی آمریکا و همچنین قابلیت این کشور برای کنترل و نظارت بر تنگه هرمز تضعیف و دچار اختلال شود.

پایگاه جفیر در هفته نخست جنگ و سپس در نیمه خرداد ۱۴۰۵، در پاسخ به حمله آمریکا به قشم، حدود ۴۰ بار با موشک‌های فاتح، ذوالفقار و دزفول و همچنین پهپادهای شاهد ۱۳۶ هدف قرار گرفت.

حمله به جفیر فراتر از هدف قرار دادن یک پایگاه دریایی است؛ زیرا اصابت به سوله نگهداری شناورهای بدون سرنشین (USV) آمریکا، یکی از اجزای کلیدی شبکه عملیات دریایی بدون‌سرنشین در خلیج فارس را هدف قرار داد. این شناورها در مأموریت‌های شناسایی، مین‌روبی، پایش تردد دریایی و حفاظت از خطوط کشتیرانی نقش مهمی دارند.

اختلال در فرماندهی دریایی آمریکا پس از حملات

پس از این حملات، مرکز کنترل دریایی آمریکا در منطقه با اختلال شدید مواجه شد و فرماندهان آمریکایی برای حفظ فرماندهی و نظارت دریایی، ناو هواپیمابر و چند شناور دیگر را به منطقه اعزام کردند.

این حملات نشان داد جنگ با ایران با تصورات اولیه آمریکا فاصله زیادی دارد و به همین دلیل، دونالد ترامپ از همان هفته نخست جنگ به واقعیت‌های میدان نبرد پی برد.